Stawianie granic rodzinie nie oznacza egoizmu ani odrzucenia bliskich. Sprawdź, jak mówić „nie”, chronić swój czas i potrzeby oraz nie niszczyć przy tym ważnych relacji.

Rodzina często jest miejscem, w którym najtrudniej powiedzieć „nie”. Odmowa wobec znajomego czy współpracownika może przyjść stosunkowo łatwo, ale gdy o przysługę prosi mama, dorosłe dziecko, siostra albo teściowie, sytuacja wygląda zupełnie inaczej.

„Przecież jesteśmy rodziną”, „na ciebie zawsze mogłam liczyć”, „co ci szkodzi?” — nawet jeśli takie słowa nie są wypowiadane ze złą intencją, potrafią wywołać poczucie obowiązku. W rezultacie zgadzamy się na coś, na co nie mamy czasu, siły ani ochoty.

Tymczasem granice nie oznaczają odsuwania się od bliskich. Są raczej sposobem określenia, co jest dla nas w porządku, a co już przekracza nasze możliwości. Jasne granice i poszanowanie prywatności są również wymieniane jako cechy zdrowej dynamiki rodzinnej.